Samantha’s POV
“Eto,” Sabay hagis niya ng tatlong pack ng sampong libong tig-iisang libo sa mukha kong basang basa na ng sariling luha. “Tatlumpong libong piso, sampung libo bawat saksak sa p*ke mo. Thanks for your services.”
Pinaghalo-halong sakit, galit at kahihiyan ang nararamdaman ko ngayon. Pero wala ako magawa kundi ang akapin ang aking mga binti, habang pilit na ibinabaon ang mukha ko sa pag-itan ng mga tuhod ko.
“Makakaalis ka na Samantha. Pakibilisan lang dahil may darating akong mga bisita. Ayokong makita nilang nagtatago ako ng puta rito.”
Napakalamig at napakalupit ng kanyang pananalita. Hindi na ako makapagsalita sa sobrang sakit. Doble ang sakit dahil siya ang nagsasalita… ang lalaking labis kong minahal.
Umalis siya sa kuwarto. Hindi ko alam alam kung saan siya nagtungo. Nanlalambot man ay binilisan ko na ang pagbibihis at dali-daling umalis. Hindi ko dinala ang bayad niya. Iniwan ko lang ito sa ibabaw ng magulong kama niyang naging saksi ng kanyang pananamantala. Oo, kailangan ko ng pera para sa renta, pero hindi ko kayang sikmurain ang bayad niya. Ang sama-sama niya, hindi ko akalain na magagawa niya ang ganoong kalupit na pag-apak sa aking pagkatao.
Magdamag akong umiyak. Hindi ko alam kung ano tunay kong nararamdaman. Nasasaktan ba? Nahihiya? Nagagalit? Parang gusto ko na lang na mawala ng parang bula, ang tumigil na ang paghinga ko para matapos na ang lahat-lahat ng paghihirap ko.
“Sorry Samantha, huling palugit mo na ito.” Mataray na wika ng aking landlady, “Ang usapan na natin noong isang linggo ay babayaran mo ako ngayon o ikaw na mismo ang kusang aalis. May mga kausap na akong gustong rumenta ng apartment na yan, willing silang magbayad ng tatlong buwan in advance. Kaya kung maari ay mag-impake ka na ngayon kung hindi ka pa rin makakabayad ngayon.”
Wala akong pamabayad. Wala akong mahihiraman na hindi ko pa nahihiraman noon. Ni wala nga akong perang pangtanghalian. Buwisit na buhay, bakit kasi hindi na lang ako mamatay?
“Jon,” Tinawagan ko si Jonathan mula sa aking cellphone. Hindi ko na mapigilan ang pag-iyak.
“O Sam, napatawag ka. Teka? Umiiyak ka ba?”
“Jon, hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Puwede bang humiram ulit ng pera?” Meron na akong MGA utang sa kanya na hindi ko pa mabayad-bayaran.
“Magkano?” Medyo irita ang boses ni Jon. Iniisip siguro niya na kinukuwartahan ko siya. Galit na galit pa naman iyon sa mga babaeng mukhang pera.
Hindi naman akong mukhang pera eh. Wala lang talaga akong pera.
“Mga 20,000 siguro.”
“Kailan mo kailangan?”
“Ngayon na sana, paalisin kasi ako sa tinitirahan ko kung hindi ako makakabayad ngayon.”
“Ok. Kunin mo na lang sa sekretarya ko anytime today. I’ll be out of town for the weekend.”
“Salamat Jon ha? Wag kang mag-alala babaya—”
Binabaan na niya ako ng phone. Nakaka-offend pero kailangan kung lunukin. Alam din niya siguro na hindi ko na rin naman mababayaran ang lahat ng mga utang ko sa kanya, kaya niya ibinaba bago ako mangako ulit.
*Kring* *Kring*
Si Bernie na naman.
“Hello Sam, tumawag si Mr. Montalban, naiwan mo raw ang bayad niya sa iyo.”
You mean Karl, Karl Montalban.
“Hindi ko naiwan. Iniwan ko talaga. Pakisabi mo sa kanya. P*tang ina niya. Isak-isak kamo niya sa mukha niya ang pera niya.”
“Eh, paano yan, nag down na ulit siya sa akin. Mgakita daw kayo ulit sa Condo niya.”
“Isoli mo, I am not going.”
“Ha? Naku girl, hindi na pwede, ipinangbayad ko na kasi sa mga bayarin dito.”
“Eh di magpadala ka ng ibang babae.”
“Eh ayaw nga ng iba, ikaw ang gusto.”
“P*tang ina Bernie, ayoko na nga sabi eh.”
Binabaan ko na ng telepono. Tarantadong bugaw. Pahamak sa buhay ko kahit kailan.
*Kring* *Kring*
Harrrrr. Bernie papatayin na kita!
“Ano?’
“Parang awa mo na Sam. Binabawi niya ang ibinayad niya eh wala akong maibigay. Please naman, bayad mo na sa akin ito sa mga raket na ibinigay ko sa iyo noon!”
Bayad? T*nginang bugaw ito, hindi ba may cut naman siya sa lahat ng raket ko?
Hmmmm. Gamitin ko kaya ang pagkakataong ito para makaganti sa Karl na iyon. T*ngina niya. Bakit pa nga ba ako magpapakamartir? Hindi naman ako pinapakain ng pagpapakamartir?
“O sige na nga! Anong oras?”
####################################
KABANATA 6
####################################
Karl’s P.O.V.
Mali ang ginawa ko. Maling mali. Kitang kita ko sa mukha niya na labis siyang nasaktan. Hindi ko rin akalaing magagawa at masasabi ko ang mga ganoong kalupit na bagay sa kanya.
Masyado kasi akong na-frustrate sa paghahanap sa kanya. Dalawang taon ko siyang hinanap kung saan-saan. ‘Yun ay matapos kong maipakulong ang Putang inang nanay niya sa pagtatangka niya sa buhay ng aking Papa.
Kay tagal kong pinangarap na makita siyang muli. Na mayakap siya… na mahalikan. At noong natunton ko na siya ay malalaman ko lamang pala na nagbebenta siya ang sariling laman?
Galit na galit ako. Galit na galit ako sa ginawa niya sa kanyang sarili. Kaya ko nagawa ang nagawa ko nang muli ko siyang nakita, kahit alam kong mali.
Hihigi ako ng tawad ngayon. Kung kailangan kong lumuhod sa harapan niya ay gagawin ko. Salamat na lamang at pumayag siyang makipagkita sa aking muli.
“Sorry, naiwan ko pala ang bayad mo sa akin? Nasaan na?” Aniya habang ibinubuga ang usok ng sigarilyong nakaipit sa kanyang kanang kamay.
Nagulat ako sa pag-iiba niya ngayon.
“S-sandali kukunin ko.”
Kinuha ko ang pera at iniabot sa kanya. Kinuha naman niya iyon, binilang at isinilid sa kanyang bag.
“Kung gusto mong gamitin ang pekpek ko ngayon, mas mataas na ang rate ko. 20,000 sa bawat saksak, additional 10,000 kung gusto mong chupain kita, doble naman kung gusto mong lunukin ko ang tamod mo. Take it or leave it.”
Putang ina.
Gusto ko nang umiyak sa pinagsasabi niya. Hindi ako makagalaw.
“O ano? Magtitigan na lang ba tayo?” Tuloy tuloy ang kanyang paninigarilyo.
Lumapit ako sa kanya, kinuha ito at pinisa sa ash tray. I don’t smoke. I don’t want to be around smokers as well.
“Bukas ang AC, I would appreciate kung hindi ka maninigarilyo.” Lumakad ako papalayo at umupo sa set ilang dipa ang layo sa harapan niya.
Nagkibit-balikat lamang siya, umupo sa tapat ko at nagdekwatro. Naka-mini skirt siya kaya’y kitang kita ko na ang panty niya. Naiirita ako sa expression ng mukha niya. Ang plano ko sa araw na ito ay ang humingi ng tawad sa kanya, pero sa inaasta niya, ay hindi ko ito magawa. Halatang halata naman na nagtatapang-tapangan lamang siya. Halatang-halata na gumaganti siya sa ginawa ko sa kanya nitong huli. Kaya’t sige… makikipaglaro ako sa larong gusto niya.
“I want all the services you can offer. Yes, I’d like to be sucked and I want you to swallow everything.”
Kitang kita ko sa mukha niya ang pagkagulat. Halatang-halata rin naman na pilit niyang pinagtatakpan ang pagkagulat na ito.
Umupo ako ng patihaya sa sofa, at iniunat ko ang magkabilang braso ko sa sandalan ng sofa.
“Can you suck me right now?” Sabay ngisi sa kanya.
Sandali siyang natigilan at pagkatapos ay lumapit na sa akin at lumuhod sa aking harapan. Nakatitig siya sa aking mga mata maging habang ibinababa niya ang ang garter sa harapan ng aking boxers shorts.
“Fuck!” I moaned.
Isinubo niya lahat at salitang dinidilaan ang aking balls. Ang sarap, pero halatang hindi siya sanay. Hinawakan ko ang ulo niya, at iginiya siyang ilabas-masok ang akin sa bibig niya, hindi ko na matiis ang hindi gumiling hanggang sa mairos ko ang aking pagnanasa. Nilunok niya lahat, tulad ng napag-usapan.
I moaned and screamed.
Walang breaks, I fucked her right away. Do’n sa sahig. On top of her. Tahimik lamang siya. Parang bankay na hinihintay na lamang na makaraos ako. Nakakawalang-gana kaya’t hinugot ko.
“I am not going to pay 20,000 kung ako ang tumtrabaho at para kang bangkay diyan! I want to hear you react woman. 20,000 for hot and steamy quality sex. Take it or leave it.”
Sabay tindig ko ay umupo sa ottoman.
Nakita ko naman siyang tumayo at lumapit sa akin. Pabukaka siya umibabaw sa akin at siya na mismo ang nagpasok ng ano ko sa kanya. Inginud-ngod niya ang mukha ko sa kanyang dibdib sabay, gumiling at…
“Oh Karl!” She moaned.
Holy Shit.
Hinawakan ko ang balakang niya at dinama ang bawat paggiling niya. Sinapo ng mga kamay niya ang aking mukha at saka ako hinalikan sa labi.
Tumingala siyang nakatirik ang mga mata at mas lalong tinindihan ang paggiling niya. “Yes! Karl! yes, Yes, Yeeeesss!”
Holy crap! That was hot.
Hindi ko na maitago ang satisfaction ko. Maging ang hudyat na malapit na ako.
“Give it to me Karl, give it to me!” Hiyaw niya.
“Yes baby girl!” Sigaw ko pabalik, “Here I come…”
I moaned as I came.
“I really need more money, Karl,” Aniya habang hinuhugot ang akin palabas sa kanya, “Gusto mo bang gawin natin ‘to all night?”
Tumango ako. Tulala pa rin sa sobrang galing niya.
“How much more can you afford then, you owe me 40,000 already.”
“One million pesos, if you will stay with me all week.”
####################################
KABANATA 7
####################################
Samantha’s P.O.V.
I told him I will think about it. Tarantadong walanghiya, at talagang pinresyuhan na ako. I earned 120,000 from him that night. How many rounds? Go figure. He paid me in check dahil kulang daw ang cash niya.
Tangina niya. Gusto niya ako? Magbayad siya ng mahal.
I called Jonathan on the cellphone.
“H-hello?” Bungad niya.
“Jon, nkasingil ako ng mga pautang, gusto ko sanang bayaran yung mga inutang ko sa iyo.” Sabi ko agad.
“H-ha?” Parang hinigingal siya, “Ahhh, sandali lang Abby sheet aaahhh, m-may kausap ako sa phone…”
Ops, wrong timing yata ako. Mukhang may kasama siya.
“Ops, sorry dude…”
“A-ah, hindi ano. W-wag na, w-wag mo ng bayaran. Hindi naman malaki yun. S-sa ‘yo na. Mas kailangan mo yun. S-sige bye.”
Wow. Generous much. 32,000 ang utang ko sa kanya, hindi raw malaki? Oh well, barya lamang naman talaga iyon sa kanya. Sino kayang Abby ‘yun?
Aha! siguro yung ang bagong kinahuhumalingan niya kaya ayaw na nyang mag “ganun” kami.
Oh, well, good for him. Thanks to Abby, mukhang bumabait na ang walanghiya.
Nag-ring ang cellphone ko. Unknown number calling…
“H-hello?”
“Hello Sam.”
Si Karl? Paano niya nakuha ang number ko. “I got your number from Bernie. Ano? Nakapag-decide ka na ba? Pupunta kasi ako ang isang linggo sa Macau, gusto kitang isama.”
“I don’t want to lose my decent day job for a million pesos Karl.”
“Bakit? Kikita ka ba ng isang milyon sa loob ng isang linggo sa trabaho mong iyan?”
I am only a darn starving receptionist. Of course not.
“Two million to quit your job and be with me for a week.”
Wuuhoooww! Mukhang tumataas ang bid ah. Paglaruan ko kaya. Patataasin ko pa ng kaunti.
“If I will lose my job, what will happen to me after a week, a bum?”
“Three Million.”
Sheeet! Gaano na ba kabig-time ang Karl na ito. Alam kong mayaman ang pamilya nina Karl kaya nga ang Papa niya ang napiling pakasalan ni Mama, but I doubt if he is even using his Dad’s money here. I think this is his own money.
“K-Karl..” Natutulala na ako sa mga pangyayari.
“Five Million. Final offer. Pero dahil mas mataas na, isang buwan na ang hihingin ko. Isang buwan with me for 5 Million persos. Final offer. Take it or leave it.”
What to do? What to do?
“Cash ba yan o Check? Ayoko ng check, hinohold ng bangko!”
“Cash.”
Holy Shit. Chance ko na yatang maging milyunaryo sa pagpu-puta.
“I want 50% down before I quit my job.” Mayabang kong pagde-demand.
“Sure.”
Gumaganyan siya? Oh. My. Gosh. Big time na nga talaga ang rapist na ‘to. Yes, rapist.
“Meron lamang akong mga kundisyones.” Dagdag niya, “Gagawin mo ang trabaho mo ng walang reklamo. Kapag sinabi ko, gagawin mo. Wala kang karapatang magdahilan. Wala kang karapatang tumanggi. Susundin mo lahat ang utos ko. Do this perfectly in one month, I will pay you in full.”
He hung up.
Hindi na ako naka-pengol. Binabaan na niya ako ng telepono. Poging bastos. Ang rapist na manyak who ruined my life for divirginizing me at the age of 12. Talaga nga yatang he wants to make sure that I will earn every cent he will pay me.
Pero ano nga ba ang presyo ng buhay, pagkababae at puso kong winasak niya?
Walang presyo yon. Hindi pwedeng bilhin ng pera ang walang presyo…
Pero putang ina niya! Lintek lang ang walang ganti. Gagamitin ko ang kabaliwan niyang ito para durugin siya ng pinong-pino.
Buhay ko ang winasak niya? Buhay niya rin ang wawasakin ko.
####################################
KABANATA 8
####################################
Karl’s P.O.V.
I will give up everything I worked hard for masiguro ko lang na matigil na siya pagbebenta ng sariling laman. Kung kailangan ko siyang tutukan at bantayan bawat oras ay gagawin ko. Kung kailangan ko siyang bitbitin kahit saan ako magpunta, hindi ako magdadalawang isip, kahit pa ang dulot sa akin ng kanyang pag-uugali ay puro sakit ng ulo at pagkayamot.
“Anong gagawin mo sa Macau?” Tanong niya habang nangche-check-in na kami sa eroplanong sasakyan namin patungo sa nasabing lugar.
Hindi ako umimik. Nabubuwisit kasi (ako sa damit na pinili niyang isuot. Kahit kasi anong gawin kong utos sa kaniyang palitan ng mas disente ang suot niya ay ayaw niyang palitan. Paano ba naman akong hindi mabubuwisit? Halos kita na ang kaluluwa niya sa soot-soot niya; bukas sa likod, bukas sa harap at kitang kita na ang kanyang kuyukot sa iksi ng skirt niya. Pinagtitinginan tuloy kami ng mga putang inang mga tao sa airport.
“Hoy! Kinakausap kita!” Sigaw niya habang patakbong hinahabol ang paglakad ko papasok ng eroplano.
Hindi ko pa rin pinansin. Bahala siyang mamaos. Mainit ang ulo ko.
“Wow, business class pa talaga ang reservation mo ha? Bigatin ka na talaga siguro ano? Ano ba ang negosyo mo? Legal ba yan? Baka naman drug trafficker ka o kaya naman eh human trafficker… blah… blah… blah!”
Putang ina. Talak siya ng talak. Ang ingay! Hindi tuloy ako makapag-isip nang maayos.
“Would you please shut up?!” Singhal ko sa kanya. Hindi na ako nakatiis. Nakukulili na ang tenga ko sa kakatalak niya. Buwisit.
“Ay, ang sunget niya. Eh kung ayaw mo pala ng maingay, eh bakit bumayad ka pa ng mahal para isama ako rito. Hoy Mr. Montalban, para sabihin ko sa iyo, mag-iingay ako kung kailan ko gusto! Kung hindi mo ma-take, eh madali lang ang solusyon diyan, magpapaiwan na ako bago pa makalipad ang eroplanong ito. Blah… Blah… Blah!”
Buwisit! Grabe talaga ang ingay ng babaeng ito. Kung hindi ko lang talaga ito mahal, baka inihagis ko na ito sa bintana.
I need to find a diversion bago tuluyang masira ang araw ko sa bunganga niya. Kinuha ko ang earphones at nakinig na lamang ng soothing music hanggang sa ako ay mapaidlip.
“Hoy!” Sigaw niya sa tenga ko. Iniangat kasi niya ang earphones ko–napaiktad ako sa ginawa niya. “Nag-landing na po tayo, dito mo na ba balak tumira? Blah… Blah… Blah!”
Argh! Eto na naman po! Hindi ko alam na nakatulog na pala ako all throughout the trip. Marahil ay dahil sa pagod din ako at dahil medyo hindi rin ako napagkakatutulog lately.
“Wow, ang susyal naman ng hotel na ito.” Nang at last ay nakapasok na kami sa suite na aming tutuluyan for a week. “May jacuzzi pa talaga at hmmm ang bango-bango dito!” Lumakad siya at sumilip sa may balcony, “Wow, ang ganda naman ng view. Blah… Blah… Blah!”
Jeez. Wala na talaga akong masabi sa bunganga ng babaeng ito. Sa lahat na lang yata ng gawin niya meron siya sasabihin. Sa kaliitliitang bagay, meron siyang opinyon.
“Hoy, kuya Karl,” Huh! Tinawag na naman niya akong kuya? “Bakit ba ang tahitahimik mo diyan? Kanina pa akong salita ng salita ah. Sa Pilipinas pa lang kinakausap na kita, pero ayaw mo man lang mag-react. Anong drama natin dito, dedmahan Blah… Blah… Blah.”
“Kailan ba nasira ang preno ng bunganga mo Samantha?!” Nakakunot kong tanong sa kanya habang nagsasalita pa rin siya tungkol sa kung ano-anong hindi ko na maintindihan. “At saka pwede ba?” Dagdag ko, “Huwag na huwag mo nga akong matawag-tawag na kuya. Hindi kita kaano-ano, hindi kita kadugo, ni hindi kita malayong kamag-anak.”
Natigilan siya sandali.
“So ano mo pala ako?” Nakataas ang isang kilay niya na lalo kong ikinabuwisit.
“You are my personal whore, no more, no less!” Malamig kong sagot. Ayoko sanang sabihin yun, pero dahil hindi na ako makatiis sa sobrang inis ko sa kanya sa samo’t saring dahilan, ay sinabi ko pa rin. “Mahal ang bayad ko sa iyo, kaya kung ako sa iyo, mag-uumpisa na akong magtrabaho. Why don’t you freshen yourself up right now so you can give me a good fuck habang pumapatak ang metro mo.”
Natahimik siya, at poker faced na sinunod lamang naman niya ang mga sinabi ko. Hindi ko alam kung na-offend ba siya o hindi sa mga sinabi ko. Sa ngayon ay wala akong pakialam kung na-o-offend man siya o hindi. Mas mahalaga sa akin ang mapatahimik siya habang tinatapos ko ang ilan sa mga kailangan ko sa presentation ko para sa clienteng kakatagpuin ko bukas. Mabuti at proofreading na lamang ang kailangan kong gawin sa mga slides na ginawa ng sekretarya ko.
“So, where do you want to fuck?”
Busy ako sa pagta-type sa laptop ko nang napalingon ako sa kanya. She’s already naked. Pinagmasdan ko muna siya mula ulo hanggang paa, bago ko napagdesisyunang lapitan siya ng dahan-dahan.
Damn. She’s hot.
Kulang na lang tumulo ang laway ko sa ganda ng hubog ng kanyang katawan, sa kinis ng kanyang balat at sa ganda ng mala-anghel niyang mukha. Pero hindi ko pwedeng ipahalata ang tindi ng pagkagusto ko sa kanya. Kailangan parang ordinaryo lamang ang tingin ko sa kanya… na there is no special thing about her. Para naman bumaba ng kaunti ang yabang niya. Ang taas eh, hindi ko maabot. Alam niya kasing maganda siya.
Ang gusto ko talagang gawin sa kanya ay ang sambahin siya, at halikan siya mula ulo hanggang paa. Ang iparamdam sa kanya na mahal na mahal ko siya, at kaya kong ibigay ang lahat para mapaligaya ko lamang siya. Pero dahil sa inaasta niya ngayon, ewan ko ba, hindi ko magawa.
Naiinis kasi ko sa kanya. Bigla na lamang kasi niyang dinakma ang harapan ko at siya pa mismo ang dalidaling naghubad ng suot-suot ko, bago siya nagpasayaw-sayaw na parang stripper.
Putang ina. Kung ang ibang lalake ay mag-e-enjoy na panoorin siya ng ganun. Ako, hindi. Ayokong makita siya na umaastang kung sinong pok-pok. Naiinis ako. Nayayamot. Nagagalit.
Kaya naman hindi na ako nakapag-pigil sa inis. Hinatak ko siya, binuhat at inihagis sa kama. Gusto ko ng foreplay, pero hindi ko na iyon nagawa. Basta ko na lamang siyang dinapaan at pinasok. Nakita ko ang pagngiwi niya. Alam kong hindi pa siya handa.
“Don’t. You. Dare. Do. Anything. I. Didn’t. Ask. For.” Galit na sinabi ko sa kanya habang pinapasok ko siya ng madiin at pabigla bawat salita. Alam kong ako lamang ang nag-e-enjoy. “Your dancing is terrible, I don’t like it!”
Napansin kong halos hindi siya makagalaw. Mukhang nasasaktan talaga siya sa ginagawa ko. Kaya bagama’t hindi naman siya pumapalag ay hinugot ko ang ‘ano’ ko bago ako umalis sa ibabaw niya at saka tumayo sa harapan ng kama.
“I don’t like fucking a corpse!” Sigaw ko.
Nakita ko ang pagkagulat sa kanyang mga mata at saka bumangon, gumapang sa kinaroroonan ko at saka isinubo ang ‘ano’ ako.
I screamed. Ang sarap.
Pagkatapos noon ay tumalikod siya at tumuwad. Hinawakan niya ang ‘ano’ ko at iginiya sa ‘ano’ niya. Hinawakan ko naman ang balakang niya at saka inumpisahang gumalaw.
Shit. Ang sarap. She moaned. I don’t know if it’s real… But it seems like it.
Napapakagat na lang ako sa aking ibabang labi habang pinagmamasdan ko ang galaw ng kanyang balakang.
“Are you taking birth control pills?” Tanong ko habang tinitira pa rin siya sa likod.
“Yes, why?” In between her grunts.
“I want you to stop taking it!” Utos ko.
“Ano? Mas gusto mong mag-condom?”
“No!” I groaned
“Depo?!”
“No!” I moaned.
“Then what?!”
Hindi ako sumagot. Nagko-concentrate kasi ako sa ginagawa namin. Sobrang sarap. Siguro dahil mahal ko siya at siya lamang talaga ang gusto kong kapareha sa kama.
“Oh, fuck!” Gigil na gigil kong sigaw ng maramdaman kong malapit na ako.
“K-Karl, sasagutin mo ba ang tanong ko o hindi?”
“Twenty Million, Sam! Twenty doggone Million if you will mother my child!” I moaned before I exploded in her.
Natigilan siya. Itinihaya ko siya, dinapaang muli at saka pinagmasadan ang kanyang mukha.
“Do we have a deal?” Sabi ko.
Hindi siya makapagsalita.
“Ano? Pumapayag ka ba o hindi?”
“Like a babymaker?!” Nakakunot niyang tanong.
“Oo. Ano pa ba ang sa akala mo?”
Tinabig niya ako at bumangon. Dahil doon ay napaupo ako sa gilid niya. Parehas na kami ngayong nakaupo sa kama.
“Bakit hindi ka na lang mag-asawa at siya ang anakan mo?” Walang ganang sabi niya.
Tangina! Eh ikaw nga ang gusto kong maging asawa. Pero hindi ko sasabihin ‘yon. Not until we settle our issues.
“Ayokong mag-asawa. Not until I found the one na karapatdapat na magdala ng pangalan ko. Yung kagalang-galang…”
Gusto ko lamang namang mangyari ay ang magbago siya. Gusto kong bumalik siya sa dati, ‘yung bago kami nagkasira. ‘Yung simple at mahinhing Samantha. ‘Yung may respeto sa sarili at mahal ako. ‘Yun naman talaga siya dati, bago siya nagwala.
“Yung disente,” Dagdag ko, “Yung may pagpapahalaga sa sarili, yung–“
“Yung hindi puta, pok-pok, slut, kaladkarin…Ano pa ba? Hmmm.” Mataray na pagsingit niya. “Kung ako sa iyo, hihintayin ko na lamang ‘yung babaeng tinutukoy mo, dahil kung ako ang aanakan mo, baka isumpa ka pa ng anak mo dahil sa dinami-dami ng pipiliin mong maging ina niya, ‘yung bayarang babae pa.” Sabay alis niya sa tabi ko at nagsimulang magbihis.
Putang ina. Ano bang pinagsasabi niya? Hindi iyon ang intensyon kong mangyari sa pag-uusap naming ito.
Ang gusto ko lamang naman ay maalala niya kung sino at ano siya dati…
‘Yung Samantha na minahal ko.
Mahal ko pa rin ang Samantha ngayon, pero naiinis ako sa kanya. Kumukulo ang dugo ko sa pag-uugali niya.
“Huwag kang mag-alala.” Naka-smirk na sinabi ko, “Kung papayag ka, hinding-hindi niya malalaman na isang ‘puta’ ang kanyang ina.” Diniinan ko talaga ang pagkakasabi ko ng ‘puta’.
Kitang-kita ko na bigla siyang nayanig sa sinabi ko. Lumalim at bumilis ang kanyang paghinga.
“Ang makikilala niyang ina,” Dinugtungan ko pa para lalo siyang magulat, “Ay yung babaeng pakakasalan ko. Ano? Twenty million? O baka gusto mo pang pataasin? How about Thirty?”
Hindi siya gumagalaw. Pero kitang kita ko ang panginginig ng kanyang katawan. Nakatitig siya sa akin na parang gusto na niya ako saksakin.
Ang lalalim ng kanyang paghinga. Halatang-halata na pinipigilan niyang umiyak.
Sige. Umiyak ka Samantha. Para ma-realize mo na mali ang pinaggagawa mo sa sarili mo. Mahal kita pero kailangan kitang turuan ng leksyon.
“Fifty!” Nakangising sabi niya.
Inaasahan ko na, na sa presyo niya ako pasusukuin. I can afford that, of course. But that is not the point here…
“Malinis na babae ka ba para magdemand ng ganun kataas?” Ayokong sabihin iyon pero sinabi ko pa rin sa sobrang inis.
Nagbabaga ang tingin niya sa akin. Just the way I like it. Ang magalit siya. Para mailabas na niya ang lahat-lahat ng hinanakit niya sa akin. Para makapag-usap na kami at ma-settle na ang hindi namin pagkakaunawaan.
“Kung ako lamang ang nakagalaw sa iyo, kahit triple babayaran kita…” Hirit ko nang hindi na siya nakapagsalita.
Kailangan ko siyang mas galitin pa para sumabog na siya. Gusto kong sampalin niya ako, suntukin, hampasin… Para mailabas na niya ang lahat-lahat ng hinanakit niya sa akin. Nang sa ganun ay ako ang pagbuntunan niya ng lahat ng galit niya sa mga nangyari sa kanya. Dahil ako naman talaga ang may kasalanan ng lahat-lahat. Ako ang pinagsimulan ng kanyang pagkawasak.
“But fifty?” Dagdag ko, “Para sa isang babymaker na pinilahan na nga isang batalyong lalake? I don’t think so. Thirty! That’s my final offer. Kung ayaw mo… eh di huwag. I can tell you na mas maraming birhen diyan na papayag magpabuntis sa akin nang libre.”
Tumayo na rin ako at nagbihis.
“I’ll give you 24 hours to decide, Samantha Cruz. Hindi kawalan sa akin kung hindi ka papayag. Pero sa ‘yo… Oo.”
At iniwan ko na siyang parang istatwa sa suite namin.
I need to get out para makapagpahangin. Masakit din kasi sa dibdib ko ang mga pinagsasabi ko sa kanya. Malabo pero sana pumayag siyang magpabuntis sa akin kahit for a price.
Dahil sa ngayon…
‘Yun lang ang naiisip kong paraan para ilayo siya sa pagpu-puta, para mas matagalan siyang pumurmi sa aking tabi.

Part 1

Part 3

Credit: Itim na nobela
Forbidden Love ⓒ DyslexicParanoia 5-8
Advertisements